Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2009

πρωινό στην Πάτμο


Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι.

Τετάρτη 26 Αυγούστου 2009

ο καθρέφτης ενός εγκλήματος






Κάτω από το γαλάζιο καθαρό ουρανό η εικόνα της καταστροφής είναι ακόμα πιο αποτρόπαιη. Εκεί που έβλεπες καταπράσινα δάση τώρα αντικρίζεις το μαύρο και το θάνατο. Σκέφτεσαι πως δεν είναι δυνατόν να έχει συμβεί αυτό. Φαντάσματα δέντρων, κλαδιά που υψώνονται σαν στοιχειά, καμένη γη, θλιβερά απομεινάρια και σιωπή. Πού πήγαν οι αλεπούδες, οι λαγοί, οι σκίουροι, οι χελώνες; Τα πουλιά; Όπου και να στραφείς απέραντη εγκατάλειψη. Μια εικόνα της κόλασης που φέρνει δάκρυα στα μάτια. Γι αυτό που χάθηκε. Γι αυτό που θα φέρει το αύριο.
Μια φωτιά που θα μπορούσε να περιοριστεί και να σβήσει σε λίγες ώρες κατέστρεψε τη Βορειοανατολική Αττική. Έχουν καταφέρει να κάψουν την Πάρνηθα, τη μισή Πελοπόννησο, τον Υμηττό. Τι άλλο πρέπει να συμβεί για να καταλάβουμε ότι χωρίς τους ανίκανους και εγκληματίες που νομίζουν ότι κυβερνάνε θα ζούσαμε πολύ καλύτερα; Γιατί αυτή η ανοχή; Δεν πρέπει να πληρώσουν για όσα δεν έκαναν για να αποτρέψουν το φοβερό έγκλημα;

Δευτέρα 24 Αυγούστου 2009

ο καθρέφτης της φωτιάς


Tελικά η φωτιά ήρθε στην Ανατολή

Το ελικόπτερο έκανε αμέτρητες ρίψεις. Ευχαριστούμε τον άγνωστο φίλο μας.


Νερό και φωτιά, αέρας και γη.

Η επόμενη μέρα. Και ακόμα δεν έσβησε.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε ότι ο συντονισμός της κρατικής μηχανής για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών ήταν από την αρχή καλά οργανωμένος!

Η κυβέρνηση είναι ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα (γιατί να μην είναι; Τώρα τα καμμένα θα χτιστούν και θα πραγματοποιηθεί το όνειρο του Σουφλιά για 8.000.000 κατοίκους στην Αττική).

Και για μια ακόμα φορά υπεύθυνοι είναι ο άνεμος και τα πεύκα!

Αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνοι και εγκληματικά αδιάφοροι θα μπορούσαν να ήταν οι κωμικοί που έχουμε για τη διασκέδασή μας.

Όμως υπάρχει τρόπος να πληρώσουν για την ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή;




Κυριακή 23 Αυγούστου 2009

ο καθρέφτης της καταστροφής

Η φωτιά κατεβαίνει από το βουνό. Ελπίζω να μη φτάσει εδώ. Συμφωνήσαμε με το «έτερον ήμισυ» να κοιμηθούμε με βάρδιες. Η σειρά μου να φυλάω. Ομολογώ ότι φοβάμαι. Γι αυτό προσπαθώ να κρατώ απασχολημένο το μυαλό μου.
Δεν μπορώ να φανταστώ την επόμενη μέρα, ίσως και να μη θέλω. Ανεβάζω λίγες φωτογραφίες από τις τελευταία εκδρομές μας στο Σέσι και στο Γραμματικό. Λίγο πριν τον όλεθρο. Τότε που οι κάτοικοι αγωνίζονταν να μη γίνει ο εγκληματικός ΧΥΤΑ. Γιατί καθυστέρησε τόσο η κατάσβεση, κατακαίγοντας το δάσος του Μαύρου Βουνού και το Γραμματικό και οδηγώντας στην ολοκληρωτική καταστροφή της Βορειοανατολικής Αττικής;
Υποθέτω πως είναι απύθμενο το βάθος της ηλιθιότητος αυτών που έχουν φέρει σε αυτή την κατάσταση την Αττική (αλλά και την υπόλοιπη Ελλάδα). Το ερώτημα είναι γιατί τους το επιτρέπουμε.

Σάββατο 18 Ιουλίου 2009

Midnight, καλό ταξίδι...


Το έμαθα χθες. Ο Midnight, η απίστευτη « φωνή» των Crimson Glory, έφυγε για την άλλη πλευρά του καθρέφτη πριν από δέκα μέρες.. Έσβησε σε νοσοκομείο στη Φλόριδα στα 47 του χρόνια. Αιτία θανάτου: ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια. Αυτοκαταστροφικός, «έκαιγε» για χρόνια τον εαυτό του.
Τον είδα στο Rockwave Festival στη Μαλακάσα, πριν δυο χρόνια. Με τους Crimson Glory (για κάποιο διάστημα είχε κάνει solo καριέρα). Εκείνη την ημέρα δεν άκουσα τη φωνή που περίμενα να ακούσω. Τη φωνή με το μοναδικό μέταλλο, που με είχε εντυπωσιάσει πριν είκοσι περίπου χρόνια όταν πρωτοάκουσα το πρώτο άλμπουμ των Crimson Glory. Ο Midnight δεν ήταν σε καλή κατάσταση και έκανε μια κακή εμφάνιση. Η φωνή του δεν «έβγαινε» και υπήρχαν στιγμές που διάβαζε από μια φυλλάδα τους στίχους.
Όμως θυμάμαι τον Midnight μετά να περιφέρεται ανάμεσα στον κόσμο (το ίδιο έκαναν και τα άλλα μέλη του συγκροτήματος), να βγάζει φωτογραφίες με τους φανς, να διασκεδάζει μαζί τους, να απολαμβάνει την ατμόσφαιρα στο χώρο του φεστιβάλ, και μετά να παρακολουθεί τους Twisted Sister μαζί με το κοινό. Στο βλέμμα του διέκρινες ότι βρισκόταν ήδη σ’ ένα δικό του διαφορετικό κόσμο, πετούσε στον ουρανό που είχε ζωγραφίσει με τα δικά του χρώματα...
Spread your wings you can fly
But the dove is never free
In painted skies that shade the color
of your dream
Only nightmares are real
Confusion conceals the only reason
for the feelings you can't hide
When the nightmares ensue
All that you can do is paint your sky
another brighter shade of blue
Spread your wings you can glide
above the violent storms
that plague your life
You paint the picture blue or grey
Fly away.

(Painted Skies, Crimson Glory)

Κυριακή 12 Ιουλίου 2009

κάλεσμα στο Γραμματικό


ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ

"Καλούμε όλους τους κατοίκους των γύρω περιοχών καθώς και κάθε σκεπτόμενο πολίτη στην ανοιχτή συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Δευτέρα 13 Ιουλίου 8μμ στην κεντρική πλατεία του Γραμματικού. Ζητάμε τη στήριξη σας στον αγώνα μας ενάντια στην εγκατάσταση ακόμα μιας "οικολογικής βόμβας" στο λεκανοπέδιο Αττικής.
Εν έτει 2009 παλεύουμε για το μέλλον της περιοχής μας, για την υγεία τη δική μας και των κατοίκων της Αθήνας, για τη σωτηρία των υδάτων του Ευβοϊκού.
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΔΙΚΑΙΩΘΟΥΜΕ".

Δείτε τις ώρες για τη μετακίνησή σας με ΚΤΕΛ στο:
http://xyta-grammatiko.blogspot.com/.

ο καθρέφτης των σκουπιδιών

http://xyta-grammatiko.blogspot.com/
Αυτή είναι η διεύθυνση στην οποία οι κάτοικοι του Γραμματικού έχουν αναρτήσει πληροφορίες για το έγκλημα που πάει να συντελεστεί στην περιοχή τους και μας αφορά όλους. Θα διαπιστώσετε για άλλη μια φορά πώς χρησιμοποιούνται μέθοδοι χούντας για να εξυπηρετηθούν οικονομικά συμφέροντα και πόσο δικαιολογημένες είναι οι αντιδράσεις των κατοίκων που έχουν κυριολεκτικά θαφτεί από τα περισσότερα ΜΜΕ (ψάξτε να δείτε την ταυτότητα της κοινοπραξίας που έχει αναλάβει το έργο). Το θέμα είναι δεν μπορούμε να καθόμαστε με σταυρωμένα χέρια και να βλέπουμε την Αττική κάθε χρόνο να καταστρέφεται όλο και περισσότερο. Το Γραμματικό (και η Κερατέα) είναι δίπλα μας. Τα δάση που θα καταστραφούν για να θαφτούν τα σκουπίδια της Αθήνας και του Πειραιά δεν αναπληρώνονται.
Υπάρχουν λύσεις για τα σκουπίδια. Αφιερώστε λίγο χρόνο να τις διαβάσετε στο παραπάνω ιστολόγιο. Όσο για αυτούς από την κυβέρνηση και την τοπική αυτοδιοίκηση (σιχαίνομαι ακόμα και να αναφέρω τα ονόματά τους) που πριν λίγα χρόνια καταδίκαζαν τους ΧΥΤΑ ως παρωχημένους και τώρα είναι υπέρμαχοι του έργου και κατηγορούν ως αδικαιολόγητες τις αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας, ειλικρινά δεν έχετε αηδιάσει πια μ' αυτά τα γλοιώδη ανδρείκελα;