ποιος είναι ο Νοματαίος;

Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα του φίλου Βασίλη Κουνέλη με τίτλο "Νοματαίος" από τις εκδόσεις ΩΚΕΑΝΙΔΑ. Λίγα λόγια γι αυτό:

Έφηβος είπατε; Ο δικός μας έφηβος δεν είναι απλώς έφηβος. Μοιάζει με επιστήμονα της ζωής, της ίδιας της ζωής του. Τα καταλαβαίνει όλα και δεν καταλαβαίνει τίποτε, καθώς η φαντασία του περιπλανιέται ανάμεσα στις ιστορίες της γιαγιάς του στην ορεινή Αρκαδία, στις αναμνήσεις του αριστερού θείου του και στην ολίγον ροκ Αθήνα της δεκαετίας του '70. Ερωτεύεται τραγουδώντας Σαββόπουλο, ενώ κρυμμένος κάπου στο άλσος της Νέας Σμύρνης βυθίζεται στην τρυφερή αγκαλιά της πρώτης του αγαπημένης. Τι είναι αυτό που τα κάνει να μοιάζουν όλα γύρω του μοναδικά; Τίποτε και όλα, κυρίως όμως η αθωότητα της ματιάς, το χιούμορ του όσο παρακολουθεί την Ελλάδα της Μεταπολίτευσης να προχωράει τον δρόμο της κάπου ανάμεσα στην κακοφωνία της πολιτικής, στα παλιά συντηρητικά αντανακλαστικά και στη θέληση ενός ανθρώπου να βρει τον εαυτό του.

Κι όλα τελειώνουν μ' ένα σώμα καλοριφέρ που ξεριζώνεται από τον τοίχο της σχολικής τάξης με στόχο τον αντιπαθέστατο καθηγητή. Ή μήπως τίποτε δεν τελειώνει; Γιατί στις περιπέτειες του Νοματαίου κρύβονται τα μυστικά της σημερινής Ελλάδας, η ανατομία μιας κοινωνικής βίας που γεννιέται και ωριμάζει στην αθωότητα της εφηβείας, η ήττα της πολιτικής, ο θρίαμβος μιας νεότητας που παλεύει να κερδίσει τον κόσμο για να ανακαλύψει, μέσα από τις ήττες της, πόσο πολύτιμη είναι η ζωή της."Παρόν, παρελθόν και μέλλον γίνονται ένα στη λαχτάρα για ζωή που εκπέμπει ο Νοματαίος του Βασίλη Κουνέλη", λέει ο συγγραφέας Στρατής Χαβιαράς. "Οικογένεια, φίλοι, κόντρες μέσα στις κόντρες, μαθήματα ιστορίας από πρώτο χέρι, κόμματα κι ένας πρώτος έρωτας που θέλει να σαρώσει τα πάντα είναι οι πέτρες που λαξεύει μία-μία ο συγγραφέας και το κονίαμα με το οποίο δομεί το συναρπαστικό αυτό μυθιστόρημα. "Ο Νοματαίος" είναι μια ιστορία ενηλικίωσης για ενήλικες".

καλή χρονιά...

Καλή χρονιά. Με πολλές ευχάριστες εκπλήξεις και πολλή φαντασία.

Και όπως λέγαμε στο σχολείο: "Ό,τι επιθυμείς, στην αγκαλιά σου να το βρεις!"

καλά Χριστούγεννα

η αποτυχημένη πριγκίπισσα και άλλες ιστορίες με κακό τέλος

Η συγγραφέας και μεταφράστρια Maria Stone έγραψε 13 σκληρά και αληθινά παραμύθια (εκδόσεις ΚΟΑΝ). Τις πικρές ιστορίες μέσα στα σκοτεινά μοβ και μαύρα δάση βουτάει μέσα στη γοητευτική, λυρική και εντελώς dark εικονογράφησή της η εικαστικός Κατερινά Χαδουλού. Τίτλος του βιβλίου: «Η αποτυχημένη πριγκίπισσα και άλλες ιστορίες με κακό τέλος». Η παρουσίασή του θα γίνει τη Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου στις 19.30 (διοργάνωση εκδόσεις ΚΟΑΝ) στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206, Ταύρος).
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι συγγραφείς Παναγιώτης Κούστας και Δημήτρης Βανέλης, ενώ αποσπάσματα θα διαβάσει η ηθοποιός Ρ. Κυπριώτη.

θετικές ιστορίες

Οι "Θετικές ιστορίες" είναι σπονδυλωτή ταινία μεγάλου μήκους, 70 λεπτών αποτελούμενη από έξι (6) μικρού μήκους ταινίες με κοινή θεματική τον ιό HIV: "Δωμάτιο μηδέν", "Το λάθος", "Αίθουσα αναμονής", "Αφού με ξέρεις", "Θετικό;" και "SAiD".Η ταινία "Θετικές ιστορίες" έχει ως πρώτο σταθμό το 51ο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με πρώτη προβολή στις 4 Δεκεμβρίου 2010 στις 22:30 στην αίθουσα Τώνια Μαρκετάκη.

Δείτε όλες τις λεπτομέρειες στις σελίδες της t-shOrt. Στο πρόσφατο 16ο Λογοτεχνικό εργαστήριο της ΑΛΕΦ συμμετείχε η Αλεξάνδρα Δυράνη-Μαούνη, σεναριογράφος των "Αφού με ξέρεις" και "SAiD".

Πηγή: http://alef-gr.blogspot.com/

εκλογές στη Βενετία

Σήμερα ήταν η πρώτη φορά εδώ και δώδεκα χρόνια που δεν διορίστηκα δικαστικός αντιπρόσωπος στις εκλογές (ζήτησα εξαίρεση). Ξύπνησα αργά, πήγαμε με τον σύντροφό μου για ουζάκι και ποικιλία δίπλα στη θάλασσα και το απόγευμα ψήφισα. Μπορεί να είχα πιει ουζάκι, αλλά θυμάμαι πολύ καλά τι ψήφισα.
Έχω κάνει εκλογές καμιά δεκαπενταριά φορές. Και διακοπές ταυτόχρονα. Στην Αθήνα και στην Καρδίτσα, στην Κρήτη και στη Σύμη, στα Κύθηρα και στη Δράμα, στην Ανάβυσσο και στα Τρίκαλα. Αλλά τις αξέχαστες εκλογές τις έκανα στη Βενετία. Ήταν οι ευρωεκλογές του 1994. Έφτασα μια Τρίτη του Ιουνίου στο Μιλάνο και από εκεί πήρα το αεροπλάνο για Βενετία.
Είχα κλείσει δωμάτιο στο ξενοδοχείο Giorgione κοντά στο Ριάλτο. Ένα παλάτσο του 15 αιώνα που λειτουργούσε σαν ξενοδοχείο. Μέχρι την Κυριακή είχα άφθονο χρόνο για ατέλειωτες βόλτες στα κανάλια, στην πλατεία του Σαν Μάρκο και στο Παλάτι των Δόγηδων. Χρόνο για καφέ και παγωτό στο ιστορικό «Φλοριάν». Έφτασα μέχρι το νησί Μπουράνο με τις περίφημες δαντέλες και τα σπίτια τα βαμμένα με έντονα χρώματα.
Ξυπνούσα νωρίς το πρωί για να έχω όλη τη μέρα μπροστά μου. Περπατούσα για ώρες, διαβαίνοντας τη μια γέφυρα μετά την άλλη, το ένα κανάλι μετά το άλλο, χαζεύοντας τα μαγαζιά με τα κρύσταλλα μουράνο και τις βενετσιάνικες μάσκες. Δεν μπήκα σε γόνδολα. Μου φάνηκε υπερβολικά ακριβό το εισιτήριο. Το άφησα για την επόμενη φορά, που δεν ήρθε ακόμα.
Οι εκλογές έγιναν το Σάββατο στο ελληνικό προξενείο στη Βενετία. Ένα αρχοντικό του 18ου αιώνα με κολώνες και οροφές με ζωγραφικές παραστάσεις. Την Εφορευτική επιτροπή την αποτελούσαν έλληνες φοιτητές που είχαν φτάσει στο εκλογικό τμήμα πριν από μένα! (Συνήθως την εφορευτική την ψάχνεις με το φανάρι). Υπέροχη ατμόσφαιρα, ευγενικά παιδιά, ανέκδοτα και μπόλικα σάντουίτς (πανίνι). Κάτω από το παράθυρο το κανάλι και οι γόνδολες να περνούν. Μου είπαν ότι όταν τραγουδά ο γονδολιέρης μεταφέρει συνήθως γιαπωνέζους ή αμερικανούς τουρίστες, που πληρώνουν για το τραγούδι.
Και το καλύτερο: επειδή οι ευρωεκλογές στο εξωτερικό γίνονται Σάββατο δεν ακολουθεί καταμέτρηση. Κλείνεις τους φακέλους με όλο το εκλογικό υλικό στο σάκο και τον παραδίδεις στο Εφετείο στην Αθήνα για να γίνει η καταμέτρηση την Κυριακή. Εννοείται ότι επιστρέφεις την Κυριακή το απόγευμα.
Δεν είχα φωτογραφική μηχανή μαζί μου. Οι φωτογραφίες είναι όλες στη μνήμη μου. Εικόνες και γεύσεις, ήχοι και χρώματα. Η γέφυρα των Στεναγμών και η γέφυρα του Ριάλτο. Το Μεγάλο Κανάλι και η αίθουσα με τα σπαθιά και τις πανοπλίες στο Παλάτι των Δόγηδων. Η έκθεση με έργα του Νταλί και η Βασιλική του Αγίου Μάρκου.

οι Τρώες και η τύχη τους

Τρώες

του Κωνσταντίνου Καβάφη

Ειν΄οι προσπάθειές μας, των συφοριασμένων

ειν΄οι προσπάθειες μας σαν των Τρώων.

Κομμάτι κατορθώνουμε κομμάτι

παιρνουμ΄επάνω μας κι αρχίζουμε

νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες.

Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά.

Ο Αχιλλεύς στην τάφρον εμπροστά μας

βγαίνει και με φωνές μεγάλες μας τρομάζει.

Ειν΄οι προσπάθειες μας σαν των Τρώων.

Θαρρούμε πως με απόφασι και τόλμη

θ΄αλλάξουμε της τύχης την καταφορά,

κι΄εξω στεκόμεθα ν΄αγωνισθούμε.

Αλλ΄όταν η μεγάλη κρίσις έλθει,

η τόλμη κ΄η απόφασίς μας χάνονται

Ταράττεται η ψυχή μας, παραλύει

κι ολόγυρα απ΄τα τειχη τρέχουμε

ζητώντας να γλυτώσουμε με την φυγή.

Όμως η πτώσις μας είναι βέβαια. Επάνω,

στα τείχη, άρχισεν ο θρήνος.

Των ημερών μας αναμνήσεις κλαιν κ΄αισθήματα.

Πικρά για μας ο Πρίαμος κ΄η Εκάβη κλαίνε